ไปอยู่ไสน้อ ได้ยินบ่ว่าอ้ายคิดฮอดเจ้าคัก
เพราะคำว่าฮัก มันยังติดกลางใจของอ้าย
ผู้สาวคุ้มวัด ผู้หลอยมานัดสัญญากันไว้
สองเฮาตกลงปลงใจ
สิเป็นแฟนฮักมั่นแก่นว่าซั่นว่า
แนมไปเห็นศาลา
หม่องพักญาติโอ้ยสิขาดใจ
อดีตฮักยังจำได้
มื้อหลอยผู้ใหญ่มาสัญญาเว้า
มื้อหยิบขี้ถ่านก้อน
เขียนเป็นกลอนว่าอ้ายฮักเจ้า
เบิ่งรูปหัวใจข้างเสา
เห็นแล้วเศร้าน้ำตาย้อยยามยาง
อ้ายมารอนาง อยู่ข้างเมรุเผาผี
หม่องที่สองเฮานี้ เคยบอกฮักกันเอาไว้
ลมหนาวพัดมา หอบคำสัญญาเฮาปลิวลับหาย
เจ้าบ่หลูโตนใจอ้าย ผู้นั่งไห้อยู่ข้างเมรุ
น้ำตาไหลเป็นคุ เจ้าสิฮู้บ่น้อน้องหล่า
หากเจ้าบ่คืนมา ย่านได้นอนฟังกุสลาอยู่เด้อ
เพราะหัวใจของอ้าย มันคิดฮอด คิดฮอดแต่เธอ
ให้ฟ่าวคืนมาเด้อ อ้ายสิรอเธออยู่หม่องเก่า
อ้ายมารอนาง อยู่ข้างเมรุเผาผี
หม่องที่สองเฮานี้ เคยบอกฮักกันเอาไว้
ลมหนาวพัดมา หอบคำสัญญาเฮาปลิวลับหาย
เจ้าบ่หลูโตนใจอ้าย ผู้นั่งไห้อยู่ข้างเมรุ
เจ้าบ่หลูโตนใจอ้าย ผู้นั่งไห้ อยู่ข้างเมรุ